Η θλίψη μου είναι παντού αυτό το πρωινό, ο ιδίος έκανα ο,τι έπρεπε γι'αυτό - κάθεται δίπλα μου τώρα. Τα ρούχα μου στο κρεββάτι του είναι τελείως αντιαισθητικά. Θα θελα να φορέσω αυτόν για να βγω έξω. Πέρασα την λεπτή γραμμή, εγκαταλείπω σιγά σιγά την προσπάθεια, αυτή τη στιγμή στρίβω από τον καπνό του. Όχι οτι έχει και νόημα, απορώ άλλωστε γιατί ξημέρωσε, ο ήλιος τα τσιμέντωσε όλα. Θέλω να με αφομοιώσεις, δεν ανοίγεις μια πόρτα και πας αλλού, είναι ψέμα αυτό

I must take care of myself from now on, because I am his

Τελικά ήρθες
ένα απόγευμα
έβηξες διακριτικά
και άρχισες...

Το ξέρω πως, δεν θα μου έρθεις, καθόλου
Ούτε σήμερα, ούτε αύριο, και το χθες μας έχει ήδη περάσει
κι έτσι δεν έχω την ανάγκη να νιώθω όμορφος
δε βρίσκω τον λόγο να κοιτάω το τηλέφωνο
δεν έχει νόημα να δακρύσω

daydreaming, σενάρια, daydreaming~

Κοιμόμασταν μαζί, μετά ξύπνησες
εγώ έκανα οτι κοιμόμουν
μου δωκες ένα φιλί στον αριστερό κρόταφο
και άφησες ένα χαρτάκι με ένα χαμόγελο πάνω στο τραπέζι
εγώ έκανα οτι κοιμόμουν
έφυγες κ έκλεισες την πόρτα
έτρεξα στο μπαλκόνι και σε είδα από πάνω
να περπατάς με σκυμμένο κεφάλι, να πετάς ένα τελειωμένο τσιγάρο
και να κατηφορίζεις

:)

άκουσε το ολόκληρο

κάποια νύχτα, σε περασμένο πια καιρό, ήμασταν και πάλι μαζί
... και απόψε, και για μια φορά ακόμη, η καρδιά μας - ...

and show NO pity