Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

δεν ήθελε άλλο

Έσπρωξε τον άνδρα από πάνω της και σηκώθηκε από το κρεββάτι.
Η ώρα θα'ταν πέντε, και ένιωθε ακόμα τις τρίχες του στήθους του και τον ιδρώτα του στην πλάτη της.
Ο Ήλιος δεν είχε ακόμα ξημερώσει την μέρα, μα δεν άντεχε την ζέστη. Ετοίμασε 2 φλυτζάνια ελληνικό καφέ, πήρε το ένα και άνοιξε την τηλεόραση.
Το φως της τηλεόρασης, δημιουργούσε σκιές στο σκοτεινό δωμάτιο και μεγένθυνε τα έπιπλα του σαλονιού
Αυτή, κοιτούσε την ξανθιά στην οθόνη προσηλωμένη, μα το μυαλό έκανε δουλειά του, και σκεφτόταν: πως η ζωή δεν της έδωσε τίποτε, πως της πήρε πολλά, πως δεν ήθελε άλλο.
Έκλεισε την τηλεόραση, άδειασε και τα δυο φλιτζάνια καφέ στον νεροχύτη, και κατευθύνθηκε στο παιδικό δωμάτιο. Φίλησε το παιδί της στο μέτωπο και βγαίνοντας, στάθηκε στο δοκάρι της πόρτας και ξερίζωσε την καρδιά της κοιτάζοντας το τελευταία φορά.
Σε πολύ λίγη ώρα, το παιδί θα έκλαιγε.

Με λίγες κινήσεις και πρόσωπο ανέκφραστο, κατάπιε όσα χάπια είχε στο συρτάρι της κουζίνας και πήγε στο σαλόνι. Ξάπλωσε στον βελούδινο καναπέ, και βγάζοντας τον χαρακτηριστικό ήχο, καθάρισε τον λαιμό της. Έπειτα, έκλεισε τα μάτια ήρεμη.

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

Η Νύχτα

Εάν είχες μια πολύ άσχημη ημέρα
ψάξ'το
μπορεί να σε σώσει η νύχτα
σε μένα συνέβη πολλές φορές

Τις νύχτες, τις νύχτες επιτέλους ανασαίνω
τα φώτα χαμηλώνουν, και μερικές φορές
σωπαίνουν και όλες οι φωνές μέσα μου.
σβήνουν ματωμένες εικόνες απ' το κεφάλι μου·
ξεχνώ.



περνώ, κάπως έτσι, κάποια βράδια ελευθερίας.

Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010