Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

Ένα απόγευμα

Θα'ρθείς .

Θα βήξεις διακριτικά, όπως κάνουμε πριν κάθε τι προβαρισμένο
Και θ'αρχίσεις:
"Ξέρεις, ο λόγος που..."
"...άλλαξες. Εσύ. Η συμπεριφορά σου. Δεν..."
Θα μειδιάσεις,
νιώθωντας πως έκανες το σωστό, και θα φύγεις αθόρυβα -
νιώθωντας ένα βάρος λιγότερο.


δεν υπάρχει χειρότερος τρόπος να υποτιμήσεις την αγάπη

(άνθρωποι & υποσχόμενη αγάπη)

6 σχόλια:

Ego mei mihi me (a) me είπε...

Auta ta papadiamantika meidiamata !

Hfaistiwnas είπε...

άνθρωποι πολλά υποσχόμενοι..

Ιδομενέας είπε...

Χα :D Το συγκεκριμένο (μειδίαμα) κρύβει και λίγο οίκτο, i think

που λες Ήφ νομίζω τελικά με τρομάζουν :P

mahler76 είπε...

αν έρθει έτσι τόσο πιο εύκολα θα μπορέσεις να τον ξεχάσεις.

breezer είπε...

τουλάχιστον να χειροκροτήσεις την παράσταση.

"Αισθηματική ηλικία" είπε...

συνήθως έρχονται
κατόπιν εορτής
ηδη ξέρεις απο φερσίματα
και σιωπές
κλειστά κινητα σε αναπάντητες κλήσεις
τι σου ετοιμάζουν
επίσης εχουν τα πιο αγγελικά χαμόγελα
τα πιο αθώα μάτια
απο χρόνια εκπαιδευμένοι στην εξαπάτηση
σαν χρόνιες ασθένειες κυκλοφορούν
και μεταδίδουν τον ιο
στους πιο ευάλωτους

γι αυτό την επόμενη φορά
μη δείξεις πόσο φοβάσαι
μη δείξεις πόσο ανάγκη εχεις

με χερια καθαρα
και καρδιά κατακόκκινη
ρίξου στο πάθος
χωρις να σκεφτεις το αύριο
γιατι το αυριο
αδιόρατο
και το "για πάντα" ειναι αυτη ακριβώς η στιγμή που ξεστομίζεται
ετσι
αγερωχα

αφέσου να καεις

μόνο ετσι θα σωθείς
για τόσο
για οσο