Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

δεύτερη εφηβεία

Δεν είναι κάτι να σε βάλει σε σκέψεις.

Απλά, δεν ξέρω γιατί είχα την -χαζή- ελπίδα (μια ελπίδα όμως ίσως δεν πρέπει ποτέ να'ναι χαζή - τέλοσπάντων) ότι θα γίνει κάτι που γίνεται μόνο στις ταινίες, ή τα όνειρα, βρε παιδί μου: ότι θα γυρίσω πίσω να κοιτάξω, καθώς ανέβαινα την ανηφόρα των Κάστρων, και θα δω ένα αυτοκίνητο με ένα μόνο φως να έρχεται και να κόβει ταχύτητα κοντά μου, ή οτι το θυροτηλέφωνο θα χτυπήσει στις δύο τα μεσάνυχτα, και άλλα τέτοια. Δεν ξέρω γιατί. Μάλιστα. Δεν ξέρω γιατί. Μετά απ'αυτό που έκανα, μετά απ'αυτά που έγιναν, μετά απ'αυτά που μου δίνει η νοημοσύνη μου, μετά από - δεν έχει σημασία. Δεν ξέρω καν εαν έχω το δικαίωμα. Ας είναι. Νομίζω, λοιπόν, πως πάνω σ'αυτήν την ελπίδα πρέπει μάλλον να δουλέψω, να την εξαφανίσω, να την κουκουλώσω έστω.. κατανοάς. Μάλλον; Πφφ. Τέλοσπάντων, πολύ δράμα για κάτι τόσο κοινότυπο.




[Το τραγούδι που ήθελα ν'ακούσεις, αλλά ποτέ δεν πήρες το μήνυμα].

6 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Μιλώντας για ελπίδες... έχω κάτι ελπίδες και εγώ τελευταία ότι όλα θα πάνε καλύτερα.. να δούμε.. δεν μπορώ την τόση αδιαφορία..
Κράτα τις ελπίδες..

Καλό βράδυ..

aa είπε...

Καλύτερα χωρίς ελπίδες. Καλύτερα με πράξεις. Τελεσφόρες ή μη. Πάντως, πράξεις.

Καλή σου Κυριακή.

OFF είπε...

symbainoyn kai ayta se kapoioys , den eina ikako na exeis elpida , apla min stirizese mono stin elpida , kalimeres

blackcoatman είπε...

Δυστυχώς (ή ευτυχώς) η κινηματογραφικότητα στις ζωές μας δεν συναντάται έυκολα εκεί που δεν υπάρχουν κάμερες (και, όχι, δεν εννοώ ότι αν γίνουμε Μεγάλος Αδελφός θα αλλάξει κάτι :P) -- Αλλά μία πορεία, όσο ουτοπική ή φανταστική κι αν είναι, μπορεί να χαραχθεί, αλλά όπως και μία ευθεία γραμμή, κι αυτή χρειάζεται παραπάνω από ένα σημείο για συντεταγμένες - όπως και ένα τραπέζι, χρειάζεται παραπάνω από 2 πόδια για να στηριχτεί. Εκτός άν είναι πολυ παχύ το πόδι και πατάει σε όλα του τα σημ--- οκ οκ σταματάω :P

Παρεπιπτώντως, ένα φιλαράκι μου μετέβη χτες στο Μιλάνο μόνο για να παρακολουθήσει συναυλία της Tori Amos... fun :D

mahler76 είπε...

και όσο μου αρέσουν τα happy end τόσο πέφτω πάνω στην σκληρή πραγματικότητα.

Monos,Ksenos,Fititis είπε...

Με ελπίδες, πάντα,όλοι έχουμε τα εφηβικά τα όνειρα, με αυτά μεγαλώσαμε ούτος η άλλος....Εύχομαι όλα να σου πάνε καλα...