Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

Συνηθίζω να γράφω για ιδρωμένες μπανιέρες και κρυωμένα σιφόνια, καθώς και ερωτικές στιγμές που γεννιούνται και πεθαίνουν την στιγμή εκείνη καθώς ταξιδεύω από τα ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης για την οσία ξένη. Δεν ξέρω γιατί αλήθεια, αλλά δε νομίζω να σταματήσω κάποτε.

4 σχόλια:

breezer είπε...

???

Hfaistiwnas είπε...

Αν σε ευχαριστεί, δεν υπάρχει λόγος να σταματήσεις να γράφεις..
Είναι διέξοδος..
Eίσαι καλά;

Μάριος είπε...

kai ta trena

Monos,Ksenos,Fititis είπε...

Ειδικά τα τρένα, δεν ξέρω για ποιόν λόγο αλλά αυτά ειδικά έχουν παραδραματοποιηθεί.....