κάτι πολύ παράξενο, ναι αυτή είναι η λέξη, με περιτριγυρίζει αυτές τις μέρες, δε μπορώ να καταλάβω τίποτα. Προσπαθώ να έχω κάποια συνοχή αλλά καταλήγω να τραγουδάω σαν τρελός στις τρεις τα ξημερώματα και μετά να βγαίνω έξω, προς τον βαρδάρη που ακούς μόνο αμάξια και βλέπεις μόνο το σκοτάδι που βγάζουν τα φώτα τους. Εκεί, πιθανόν να σε πλησιάσει κάποιος παντρεμένος 45άρης που θα θέλει να σε γαμήσει, και έχοντας φάει tavor μοιάζεις με πρεζάκι, έτσι ο παντρεμένος θα αρχίσει να σου χαμογελάει με τα πιο γλοιώδες πρόσωπο που έχεις δει στη ζωή σου. οι λοιποί περαστικοί σε κοιτάζουν για ένα δεύτερο και μετά τραβάν το βλέμμα, λες και καθρέφτισες κάτι άσχημο δικό τους ή εσύ ο ίδιος είσαι κάτι αποκρουστικό αυτό καθ'αυτό. Στέκομαι έτσι με γόπες που βρωμάνε γύρω μου και προσπαθώ να θυμηθώ τι έκανα χθές, και δε βγαίνει τίποτα, κι αυτό μεγαλώνει το άγχος μου. σηκώνομαι από το πάτωμα, κλείνω τα μάτια και γυρίζω γύρω γύρω ακούγοντας τσαικόβσκι. μέχρι να ζαλιστώ και να πέσω κάτω, ή μέχρι να κοκκινίσουν τα μάτια μου. μετά αρχίζω να γράφω μανιωδώς. να γράφω να γράφω, μήπως βγάλω κάτι. αντί αυτού, ξερνάω και μετά δε πλένω τα δόντια μου. ανάβω άλλο τσιγάρο, τραγουδάω πάλι σαν τρελός, σε 2 ώρες έχω εξετάσεις στη σχολή, αλλά δε με ενδιαφέρει γιατί έχω μια τρομερή ενέργεια, που δεν ελέγχεται με τίποτα, και δε μπορώ να σταματήσω να τρέμω, ούτως αλλιώς πρέπει να φύγω στην γαλλία για να κυνηγήσω το όνειρο μου. η ενέργεια που ένιωθα έχει μετατραπεί σε μια ακατανόητη δυσφορία, η οποία σου βγάζει την αίσθηση του κλάματος που δε πρόκειται να εκδηλωθεί